Dag 1-5
De eerste etappe zit erop. Valkenburg -Monschau deze etappe was gesponsord door Chris Coemans van de pub.
Die op haar vrije dag toch vandaag aanwezig was om veel te regelen bij de start.
Dank jullie wel allemaal voor heel veel mooie woorden en lieve berichtjes.
Bovenstaande tekst was de speech vlak voor dat ik ging starten.
Vanuit een heerlijk stil Monschau gaan we morgen op pad voor 140km naar Koblenz.
Tot morgen.
Beste allemaal, vandaag etappe 2 op dag 2 van de solo mountainbiketocht voor de Kindervallei van Monschau naar Koblenz over 141 km. Mijn gedachten waren bij het afscheid nemen van Viv en Ravi voor de komende weken en ook bij het geweldige vertrek bij Pub Henry.
8 uur had ik nodig om door de Eifel te rijden en aan te komen bij de Rijn in Remagen. Daarna ging het nog 40 km langs de rijn stroomopwaarts met meestal tegenwind tot Koblenz. 1,5 uur pauze genomen verdeeld over 2 stops. Was wel een pittige vandaag maar de beentjes hadden er zin in. Dit was wat km betreft de langste dag maar niet de zwaarste.
Mooi om te vermelden was een mailtje uit Sarajevo van het bedrijf funky tours die ook de rondleiding verzorgden voor reizen Waes dat ze hun best gaan doen om te achterhalen of Vildana nog in Sarajevo woont.
Time2bike Back gaat samen met jullie in mijn gedachten verder langs de Rijn voor dag drie etappe 3 van Koblenz naar Rudesheim.
Tot morgen en bedankt voor alle lieve berichtjes. 
Beste vrienden en vriendinnen, etappe 3 van Koblenz naar Bingen aan de Rijn zit er al uurtjes op. De route was schitterend maar na twee dagen Rijn volgen heb je met de tegenwind wel genoeg water gezien. Op een bepaald moment zou ik het veerpont moeten nemen om aan de andere kant van de Rijn de route weer te vervolgen. Helaas was er een te lage waterstand waardoor er geen bootje was.
Toen toch maar 15km een drukke verkeersweg moeten volgen maar Eric kwam al snel met een oplossing. Fiets tot in St Goar of zoiets en daar kan je wel oversteken met het veerpont.
Dat ging prima daarna naar Bingen samen met een mede fietser uit koln( de puntjes mogen jullie op de o plaatsen) deze was op weg naar zijn dochter in Innsbruck. Lekker kletsen en de tijd vloog voorbij. De hitte is wel een dingetje maar dat geldt voor ons allemaal.
Gelukkig niet met de bike tegen de rotsen aan de Loreley geknald en zag ook geen schone verschijning boven op de top van deze rots.
Volgens de eeuwen oude legende is dit een lastig bochtje om te nemen met een bootje.
Met de fiets ging het makkelijker waarna we verder reden naar Rudesheim. Een plaatsje zoals Valkenburg alleen was de koffie bij ons beter. Terwijl ze opscheppen over hun Asbach oeroud die ik moest proberen maar toch niet.
Liters Apfel Schorle houden me op de been en zorgen voor verkoeling. De pauze was vandaag 30 min maar wanneer je stilstaat grijpt de hitte je nog harder beet vooral bij lange wachttijden bij stoplichten door wegwerkzaamheden.
Vandaag bewust heel langzaam gereden zodat het een beetje een verkapte rustdag werd.
Toch in de 70 km maar rustig aan.
Morgen dag 4 naar Aschaffenburg over 104km.
De beentjes draaien lekker rond en zoals ik zondag vertelde tijdens de start speech, begint wanneer het zwaar gaat worden de hoop te groeien op verbetering. Deze dag is omarmd door René en Jolanda van Rijn dus dat is toepasselijk als je langs de Rijn fietst.
Verder hebben ze me top tips gegeven over dit hele proces.
Ik ben maar een takje dat trapt en kan breken maar met jullie samen zijn we heel veel takjes en wanneer je die bij elkaar gaat bundelen krijg je een onbreekbare bundel.
Dat is wat we samen hebben bereikt de laatste dagen voor de Kindervallei.
Daar gaat het om en ik trap verder.
Goede nacht en tot morgen allemaal.
Beste vriendinnen en vrienden, dag 4 etappe 4 is geëindigd rond 17 uur.
Vanmorgen opgestaan in Rüdesheim en rond 09.45 stond ik klaar om te starten maar een uurtje eerder was er een ontbijt in het kleine hotelletje. De eigenaar leek het leuk om alle ramen te openen wat inhield dat binnen 3 minuten de wespen op mijn marmelade zaten te smikkelen. Olaf en wespen zijn geen match dus twee banaantjes en 1 koffie moesten het gaan doen de eerste 50km.
De dag ging langs de Mooie Rijn verder richting Wiesbaden en draait dan verder richting Mannheim.
Ik ging de andere rivier volgen namelijk de Main bij Mainz en passeerde Frankfurt aan de onderkant en door tot de finishlijn in Aschaffenburg.
Totaal was het 104km maar door de 34 graden werd het toch een pittige uitdaging.
Na het wespen avontuur kwam het zwaan kleef aan momentje ergens op de route langs de rivier. Ik dacht dat zwaantje was ik wel even maar ze bleven stoïcijns op het pad staan. Met veel gesis en gepik richting mijn schone kuiten bleek dat de zwaan bijziend was want hij miste zijn doel en ik reed via het gras snel verder.
Later op de dag was er een triest momentje.
Vanuit het niets ergens in the middle of ….
Sprong er een jonge vos op het pad en viel gelijk om. Hij wilde hulp schat ik maar wat moest ik doen. Water geven uit de bidon dacht ik maar een tegenmoet komende fietser uit een dorpje verderop vertelde dat hij stervende was door uitdroging of ziekte en we de natuur hun gang moesten laten gaan.
Tijdens het verder rijden zat het jonge vosje nog in mijn hoofd maar waarschijnlijk is er voor hem al een plekje gereserveerd in de vossenhemel.
Gelukkig ging de route vandaag ook veel door bosgebied waardoor er schaduw momentjes waren. De laatste km richting Aschaffenburg langs het water waren mooi maar mooier was de alweer grote hoeveelheid apfelschorle om het verloren vocht weer tot mij te nemen.
De smaak van warme energiebronnen in warme bidons zal ik jullie besparen.
Al met al draaiden de beentjes soepel door vandaag en ondanks de warmte hield ik het hoofd redelijk koel.
Deze dag werd omarmd door onze vrienden uit Zuidland bij Rotterdam.
Een top vriendengroep waarmee ik al jaren ga mountainbiken als ze in Valkenburg zijn.
Dank jullie wel mannen.
Op naar dag 5 etappe 5 van Aschaffenburg naar würzburg over 83 km en eindelijk gaan we beginnen met wat klimwerk.
Samen met jullie klimmen we verder voor de Kindervallei, trap voor trap richting Sarajevo.
Welterusten en tot morgen.
Beste vrienden en natuurlijk vriendinnen.
Vandaag was het dag 5 van Aschaffenburg naar Würzburg over 83 km en iets meer dan 1000 Hm( hoogtemeter) niet de winkel dat is minder wat kwaliteit betreft dan deze tocht.
Gisteren vertelde ik opgelucht dat het klimmen zou gaan beginnen. Nou dat heb ik geweten, vanuit de stad ging het meteen omhoog en hoger en hoger. Totaal 8km klimmen over de hele dag. De eerste echte klim door de spessart was geweldig en de beentjes deden het naar omstandigheden soepel. Door het vele korte klimwerk werd deze dag de zwaarste tot nog toe. De hitte 32 graden met bepakking begon me te raken en toen er ook nog een lang stuk bospad volgde waar ik me als mountainbiker normaal zou uitleven maar nu even niet was het even op. Twee wandelaars wezen me weer op de juiste weg daarna volgde een heerlijke afdaling.( zie de twee filmpjes achter elkaar).
Daarna na rustpauze kwam ik een paar dames tegen in een pittoresk bergdorpje. Deze gaven me spa rood( wat ik nooit drink maar nu smaakt alles) en kon de tocht vervolgen tot in de mooie stad Würzburg. Deze dag was omarmd door Amy van de Pub die weer terug is op het oude nest maar ook werkt op het nieuwe nest onder aan de Cauberg. Heel lief van onze Amy.
Vandaag was dus afzien maar dat wisten we.
Pijn is voor even, zo is het leven.
Morgen dag 6 over bijna 100km naar Erlangen boven Nürnberg. Dat zal vroeg vertrekken worden terwijl de temp zou dalen naar ongeveer 28 graden. Dat dus weer wel.
Moe maar tevreden gaan we samen met jullie verder voor de Kindervallei en voor het afgeven van de brief van Vildana in Sarajevo.
Als een soort postduif fiets ik verder en verder.
Nu snel slapen en morgen gezond weer op zou Sonja Barend zeggen.
Tot morgen allemaal
